Zilia nuk është gjithmonë shkatërruese

Zilia nuk është gjithmonë shkatërruese

Zilia shpesh shihet si një ndjenjë që prish marrëdhënie dhe nxit konkurrencë. Por studiuesja e shkencave sociale dhe trajnerja Stacy Kim argumenton se, kur e kuptojmë në vend që ta shtypim, ajo mund të na tregojë çfarë dëshirojmë vërtet.

Kim bën dallimin mes zilisë dashakeqe dhe asaj që mund të kthehet në motivim. E para përqendrohet te personi që ka diçka që ne duam dhe te dëshira që ai ta humbasë. E dyta përqendrohet te vetë dëshira: çfarë mund të mësojmë nga dikush që ka arritur atë që synojmë? Në rastin e një kolegeje që merr një ngritje në detyrë, për shembull, zilia mund të kthehet në pyetje konkrete për aftësitë dhe mundësitë që duam të zhvillojmë.

Kim dallon edhe zilinë nga xhelozia. Zilia lidhet me dëshirën për diçka që ka dikush tjetër; xhelozia zakonisht lind nga frika se mund të humbasim një marrëdhënie ose vëmendjen e dikujt, për shkak të një personi të tretë.

Sipas saj, hapi i parë është të pranojmë ndjenjën pa e gjykuar veten. Më pas mund të pyesim: Çfarë më tërheq te ajo që ka tjetri? A dua vërtet atë gjë, apo ndjesinë që mendoj se do të më japë — sigurinë, vlerësimin apo mundësinë për të ndihmuar të tjerët? Nëse kjo dëshirë vazhdon të na shqetësojë, mund të jetë shenjë se ia vlen t’i kushtojmë vëmendje.

Kim thotë se kultura ndikon edhe në mënyrën si flasim për zilinë. Në koreanisht, ajo përmend fjalë që mund të shprehin njëkohësisht dëshirën për të pasur atë që ka tjetri dhe admirimin për të. Kjo e bën më të lehtë ta kthesh ndjenjën në bisedë dhe të pyesësh se si është arritur një sukses, në vend që ta shohësh atë si kërcënim.

Kjo nuk do të thotë se çdo ndjenjë zilie duhet kthyer në garë, apo se këshilla e thjeshtë për të qenë mirënjohës mjafton. Kim sugjeron që fillimisht ta kuptojmë se çfarë po na tregon ndjenja dhe më pas të zgjedhim si të veprojmë: të mësojmë, të kërkojmë një rrugë tjetër drejt synimit tonë, ose të forcojmë një marrëdhënie. Në këtë mënyrë, zilia mund të bëhet një sinjal për atë që ka rëndësi për ne, pa u kthyer në dëshirë për t’ia mohuar suksesin dikujt tjetër.

Prev Post

Fryma dhe aroma e trupit…

Next Post

Tregimet nuk janë thjesht argëtim:…

post-bars

Leave a Comment