Një botim i shekullit të 19-të tregon për popullsinë e shqiptarëve gjatë periudhës së Perandorisë Osmane dhe vendin e tyre në rajon, duke ofruar një perspektivë më të hollësishme mbi numrin dhe përhapjen e tyre në atë kohë. Sipas revistës

Maksimilian Lamberci ishte albanolog austriak. Maksimiliani ka lënë diku rreth 60 dorëshkrime në të cilat paraqet të dhëna mbi folklorin e folkloristikën, mitologjinë, etnologjinë, gjuhësinë, letërsinë, historinë. Publikimi i tij i parë në fushën e studimeve shqipe ishte një libër

Historiani klasik Herodoti besonte se Piramida e Madhe ishte ndërtuar nga 100 000 skllevër. Imazhet e përshkruar prej tij të burrave, grave dhe fëmijëve që punonin dëshpërimisht në kushtet më të vështira, ka spikatur shumë në filmat e producentëve modernë.

Arratisja e Ismail Qemalit nga Stambolli më 1 maj 1900, bëri bujë të madhe në pallatin perandorak “Yildiz”, dhe e tronditi Sulltan Abdyl Hamidin II. Kjo ngjarje pati jehonë të madhe brenda dhe jashtë Perandorisë Osmane. Gazeta e mirënjohur amerikane,

Në botën perëndimore indeferenca e shqiptarëve ndaj fesë merrej si diçka e mirëqenë. Përshkrimet e atyre që ishin të familjarizuar me shqiptarët vetëm sa provonin këtë, shkruan shqip.info. William Ainger Wigram (1872-1953), një prift anglez që udhëtonte shpesh në Lindje,

Eneida Jaçaj- Arkivat turke përmbajnë shumë dokumente të vjetra historike, sa i takon mar.rëdhënieve mes dy shteteve tona, gjatë pushtimit osman. Dokumentet i përkasin harkut kohor nga viti 1664 deri më 1914, gjatë periudhës kur Shqipëria qeverisej nga Porta e